Założenia i cele

Rozmowa na temat zawodowy między specjalistą a niespecjalistą, często bywa źródłem problemów komunikacyjnych. To, co klient lub szef zleca, nie zawsze jest dokładnie tym, co rozumiesz jako programista – i w drugą stronę, Twoje uwagi na temat tego, co da się zrobić, a co nie, nie zawsze są dobrze rozumiane przez zleceniodawców projektu. Problem w tym, że informatycy bardzo często mówią i myślą innym językiem niż management i pracownicy działów nietechnicznych, co bardzo często wynika zarówno z wykształcenia, jak i ze schematu pracy. Na przykład zadanie dla Ciebie powinno być przede wszystkim konkretne, precyzyjne i dokładnie sprecyzowane – dla zlecających nie mających pojęcia o informatyce często jednak znacznie ważniejszy jest holistyczny aspekt projektu. Najczęściej chodzi im o to, by coś działało lub ładnie się prezentowało – a od pochylania się nad konkretnymi rozwiązaniami tylko boli ich głowa.

Trening pokazuje, w jaki sposób przekazywać komunikować się z takimi ludźmi – nawiązywać z nimi kontakty, robić jak najlepsze pierwsze wrażenie, i wreszcie jak przygotowywać skrojone pod nich prezentacje. Dzięki uczestnictwu w nim nauczysz się przedstawiać ważne w projekcie treści tak, by zniwelować ryzyko ich niezrozumienia przez laików oraz ograniczyć do minimum nieporozumienia w projektach, w których uczestnicy różnią się pod względem wykształcenia i schematów myślenia.

Forma pracy

Trening prowadzony jest wspólnie przez dwie osoby: informatyka, na co dzień pracującego na stanowisku szefa grupy testerskiej w międzynarodowej korporacji oraz trenera umiejętności interpersonalnych.

Pierwszy etap treningu wprowadza uczestników w zagadnienia porozumiewania się między ludźmi, ze szczególnym uwzględnieniem komunikacji między odbiorcami usług informatycznych i programistycznych (klienci, pracownicy firmy, management) a wykonującymi te usługi specjalistami IT. Uczestnicy dowiadują się, czym różnią się od siebie języki, których używają obie strony, jakie schematy myślowe i komunikacyjne dominują u jednych i drugich, poznają skuteczne narzędzia przezwyciężania tych różnic oraz zobaczą, jak tworzyć zrozumiałe i atrakcyjne dla obu stron przekazy komunikacyjne.

Drugi etap szkolenia to praktyczny trening rozmawiania w gronie osób różniących się profilem zawodowym. Uczestnicy przygotowują własne scenariusze rozmów, przeprowadzają je, a następnie otrzymują od grupy i trenerów informację zwrotną na temat swych mocnych i słabych stron oraz tego, nad czym powinni skupić się w przyszłości.

Plan treningu

Co to jest komunikacja?

• Funkcje komunikacji w firmie i projekcie.
• Style i strategie komunikowania – różnice między podejściem informatyków i nieinformatyków do problemu programistycznego.

Komunikacja na linii informatyk-manager i informatyk-klient.

• Komunikacja z punktu widzenia klienta, managera, programisty-dewelopera i programisty-testera, a potencjalne konflikty komunikacyjne – ujęcie ogólne.
• Punkt widzenia klienta i managera, czyli jak o problemach informatycznych myślą i mówią osoby z zewnątrz.
  • Potrzeby i oczekiwania klienta lub managera – kiedy są realne, a kiedy nie, i jak mu to powiedzieć w tym drugim wypadku.
  • Jak zleceniodawca formułuje specyfikację. Schemat komunikacji wymagań.
  • Uzgadnianie warunków z klientem i managerem. Techniki perswazji i negocjacji.
• Perspektywa programisty.
  • Profil psychologiczny, style myślenia,przekonania i reakcje programisty.
  • Architektura systemu. Oczekiwania klienta a statyczne i dynamiczne elementy systemu.
  • Jak optymalnie przekazywać zleceniodawcy informację, że coś nie da się zrobić.
  • Jak komunikować w sytuacji, gdy nie wiadomo, na kiedy coś się da zrobić, lub ile będzie kosztowało.
  • Problemy komunikacyjne na linii informatyk – nie-informatyk.
  • Jak programista powinien przygotować się do rozmowy z przedstawicielem innej branży? Metody mówienia na przecięciu języków specjalistycznego i niespecjalistycznego.
  • Obiektywne narzędzia komunikacji – schematy, wykresy, prezentacje.
  • Rola precyzji w języku i warunkach w rozmowie z programistą.
  • Aspekty miękkie w zachowaniu informatyka (język ciała, otwarcie na rozmówcę, klaryfikacja, feedback) w komunikacji informatyka z osobami z zewnątrz projektu.

Przebieg rozmowy – komponenty pozamerytoryczne

• Język ciała dla informatyków: na co przede wszystkim zwracać uwagę
• Komunikacja niewerbalna w praktyce. Panowanie nad mową ciała. Wyraz twarzy i sposób mówienia.
• Feedback i utrzymywanie kontaktu z rozmówcą. Rola kontaktu wzrokowego.
• Komunikacja werbalna: treść i sposób przekazu.
• Techniki i środki oratorskie. Jak mówić, by być słuchanym?
• Odpowiadanie na pytania, radzenie sobie z wątpliwościami rozmówcy.
• Wciąganie rozmówcy do dyskusji. Odpowiadanie na jego pytania.

Aspekty merytoryczne

• Język mówienia o problemach informatycznych – różnice z komunikacji managerów, klientów i informatyków
  • Sposób definiowania problemu – różnice i analogie.
  • Specyfikacja tego, co można, a czego nie można zrobić – jak ją przedstawić tak, by druga strona bez problemu zrozumiała.
  • Metody mówienia, że czegoś nie można zrobić, lub że nie da się tego zrobić dostatecznie szybko.
  • Określanie warunków i elementów kontraktu (co ma być zrobione i na kiedy).
  • Pilnowanie, by druga strona dotrzymywała ustaleń.
• Kontakty z trudnym szefem lub klientem.
  • Uporczywy brak konkretów w zleceniu lub wady specyfikacji w zleceniach – jak sobie z nimi radzić.
  • Reakcja na pretensje drugiej strony, gdy twierdzi, że spodziewała się czegoś innego.