Kontakty z mediami dla polityków

Cele i organizacja treningu

Szkolenie koncentruje się na rozwijaniu kompetencji i umiejętności polityków w zakresie wystąpień w mediach i kontaktów z dziennikarzami.

Warsztat obejmuje dwa dni szkoleniowe. Zajęcia podzielone są na część wykładową i ćwiczenia, które charakteryzują się wzrastającym stopniem trudności. Uczestnicy ćwiczą zachowania publiczne w następujących obszarach:

    Etap 1: autoprezentacja przed publicznością lub kamerą.
    Etap 2: komunikacja dynamiczna: rozmowa z potencjalnym wyborcą.
    Etap 3: spór i rywalizacja: debata z przeciwnikiem politycznym; komunikacja z rozmówcą wrogim lub agresywnym.
    Etap 4: komunikacja z mediami: krótka wypowiedź dla mediów (tzw. „setka”); wywiad; konferencja prasowa; metody radzenia sobie z atakami dziennikarzy.

Każdego dnia wystąpienia uczestnika są nagrywane i analizowane na forum grupy, dzięki czemu uczestnik otrzymuje informację zwrotną na temat swych umiejętności w zakresie komunikacji z mediami oraz potencjalnych dróg rozwoju.

Zakres wykładów teoretycznych

Komunikacja osoby publicznej z mediami i wyborcami

  • Wystąpienia w mediach jako element pracy polityka.
  • Informacja prasowa, sprostowanie i inne podstawowe formy dziennikarskie jako część zadań sztabu.
  • Nawiązywanie kontaktów z dziennikarzami. Jak skutecznie trafić do dziennikarza z przekazem politycznym?
  • Długofalowe kontakty z mediami jako kluczowy element PR osoby publicznej.
  • Media relations. Zinstytucjonalizowana współpraca z prasą, radiem i telewizją.

Język ciała polityka

  • Sygnały wizualne: wygląd, strój, sposób bycia i ich rola w odbiorze tego, co mówimy.
  • Feedback i utrzymywanie kontaktu ze słuchaczami. Rola kontaktu wzrokowego.
  • Postawa ciała i sposoby jej kontrolowania.
  • Niewerbalne sygnały emocji, stosunku nadawcy do odbiorcy i prawdziwości wypowiedzi.

Język, którym mówi polityk

  • Poprawność gramatyczna, frazeologiczna i stylistyczna tekstu.
  • Spójność i poprawność stylistyczna wypowiedzi.
  • Podpórki językowe i pułapki, które się z nimi wiążą. Dźwięki ‘yyyy’ i ‘eeee’ – jak sobie z nimi radzić.
  • Wata słowna i wodolejstwo – kiedy są wskazane w wystąpieniu polityka i dlaczego n9e należy z nimi przesadzać.
  • Nie każdy wie to, co my. Jak być zrozumiałym nie tracąc wrażenia kompetencji?

Wystąpienie publiczne

  • Mówienie “z głowy” czy w oparciu o konspekt? Co i kiedy wybrać?
  • Dlaczego nie należy czytać tekstu z kartki i czemu mimo to warto mieć przed sobą plan tego, co będzie się mówić. Co należy mieć w takim planie?
  • Zasady pisania tekstu lub planu wystąpienia. Dobór słów. Techniki i środki oratorskie, po które warto sięgać.
  • Początek wystąpienia: nawiązywanie kontaktu z odbiorcami; jak zapewnić im dobre samopoczucie i sprawić, by słuchali?
  • Problem zaufania – jak wzbudzić zaufanie będąc politykiem? Dlaczego zaufanie należy wzbudzać w pierwszej fazie rozmowy?
  • Metody przezwyciężania tremy i zakłopotania w wystąpieniu publicznym i przed kamerą.
  • Zarządzanie czasem w trakcie mówienia. Jak nie zmęczyć, nie znudzić i nie zdenerwować odbiorcy.
  • Techniki znajdowania punktów wspólnych.
  • Metody budowania wiarygodności i wrażenia kompetencji.
  • Podtrzymywanie pozytywnej atmosfery rozmowy. Zachowanie równowagi pomiędzy mówieniem i słuchaniem.

Krótka wypowiedź do kamery („setka”)

  • Podstawowe zasady udzielania wypowiedzi mediom.
  • Niebezpieczeństwa związane z brakiem kontroli nad nagranym materiałem.

Wywiad prasowy

  • Wywiad dla prasy – cechy charakterystyczne.
  • Autoryzacja w wywiadzie prasowym: dlaczego należy o nią prosić i jak to robić. Zasady autoryzowania.

Wywiad na żywo i rozmowa w studiu z dziennikarzem

  • Rodzaje wywiadów. Wywiad a luźna rozmowa w studiu.
  • Techniki zadawania pytań i odpowiadania. Intonacja i postawa ciała.
  • Umiejętności osoby przeprowadzającej wywiad, strategia prowadzenia rozmowy. Sposoby zadawania pytań, regulowanie napięcia emocjonalnego między prowadzącym rozmowę i rozmówcą, reakcje na niespodziewane i niestandardowe zachowania rozmówcy.
  • Wywiad dla prasy – cechy charakterystyczne.
  • Autoryzacja w wywiadzie prasowym: dlaczego należy o nią prosić i jak to robić. Zasady autoryzowania.

Debata publiczna z oponentem

  • Debata publiczna – specyfika sytuacji.
  • Identyfikacja typu i stylu komunikacyjnego rozmówcy oraz stosowanych przez niego taktyk perswazyjnych.
  • Wybór strategii i adekwatnych metod dyskusji. Dobór tematyki. Selekcja i optymalny dobór argumentów.
  • Elementy erystyki: chwyty “czyste”: argumentacja i kontrargumentacja.
  • Chwyty “brudne”: sylogizmy, techniki perswazyjne, manipulacja werbalna i niewerbalna. Wprowadzenie i omówienie wybranych gier, chwytów i sztuczek. Odpowiadanie na nieczyste zagrania drugiej strony.
  • Gra na emocje: kiedy się sprawdza, jak się przed nią chronić? Sposoby kontroli własnych emocji i wpływania na emocje drugiej strony.
  • Interpretowanie sygnałów werbalnych i niewerbalnych przeciwnika w debacie. Co robić, gdy przeciwnik pomyli się lub „podłoży”?
  • Kłamstwo i metody jego identyfikacji u drugiej strony. Reakcja na kłamstwo.

Konferencja prasowa

  • Organizacja konferencji prasowych i wydarzeń medialnych.
  • Dobór dziennikarzy – zasady, strategie, niebezpieczeństwa.
  • Zasady komunikacji z dziennikarzami w trakcie konferencji prasowej.
  • Strategie i zasady odpowiadania na pytania.
  • Konferencje prasowe i wideokonferencje w internecie jako szansa na dotarcie do nowych grup demograficznych.