KORZYŚCI ZE SZKOLENIA

W trakcie szkolenia uczestnik:

  • Zapozna się ze współczesną polską normą językową.
  • Dowie się w jaki sposób znajomość reguł poprawnego pisania i mówienia pomaga wzmacniać pozytywne wrażenie, budować korzystny wizerunek reprezentowanej instytucji i wywierać pożądany wpływ na odbiorcę przekazu.

ADRESACI

  • Rzecznicy prasowi.
  • Osoby, którym zależy na poprawieniu umiejętności stosowania współczesnej normy językowej w wypowiedziach medialnych oraz w komunikatach pisanych, skierowanych do prasy lub umieszczanych w internecie.
  • Osoby zainteresowane powyższym tematem.

Informacje organizacyjne

    Miejsce i termin najbliższych szkoleń otwartych:

    • Warszawa, 13-14 września 2018.
    • Szkolenia otwarte organizowane są we własnych salach, w centrach biznesowych lub centralnie zlokalizowanych hotelach.

    Koszt udziału 1 uczestnika w szkoleniu otwartym (2 dni, 16 godzin):

    • 1400 zł netto / 1722 zł brutto.
    • Cena szkolenia otwartego obejmuje koszt przerw kawowych i lunchów.
    • Przy większej liczbie uczestników cena do negocjacji.

    Koszt dwudniowego (16 h) szkolenia zamkniętego na miejscu w firmie
    (na terenie całego kraju, termin do uzgodnienia):

    • 4800 zł netto / 5904 zł brutto za cały trening – bez względu na liczbę uczestników,
    • Przy grupach poniżej 10 osób – rabat 15 procent.
    • Dla zleceń powyżej 2 dni – dodatkowe rabaty.
    Informacje dodatkowe



    Obecność błędów językowych w wypowiedzi to jedno z podstawowych kryteriów oceny kultury, wykształcenia, inteligencji i kompetencji osoby piszącej bądź przemawiającej. Dotyczy to zwłaszcza przekazów medialnych – czytelnicy i widzowie to nierzadko wyczuleni na odstępstwa od normy językowej, świadomi użytkownicy języka. Bez względu na to, czy zabiegamy o ich szacunek, zaufanie, głosy wyborcze, czy o to, by kupili nasz produkt, denerwowanie tych odbiorców (lub kompromitowanie się przed nimi) nam się po prostu nie opłaca. Skoro zainwestowaliśmy już pewne (na ogół spore) koszty w to, by się znaleźć w mediach, zadbajmy o to, by się nie zmarnowały, lub – co gorsza – nie uderzyły w nas rykoszetem, gdy widz, słuchacz lub czytelnik zmieni o nas zdanie po tym, jak usłyszy lub zobaczy, jaka jest nasza polszczyzna.

    Zadbajmy o to, by do tego nie doszło.

    Program

    Część wykładowa: teoretyczne podstawy poprawności językowej

    1. Co to jest poprawność językowa i szerzej rozumiana poprawność komunikowania. Jej rola w teorii komunikowania.

    • Pojęcie kultury języka; status kultury języka jako nauki.
    • Pojęcie poprawności i sprawności językowej.
    • Pojęcie normy językowej; kodyfikacja normy.
    • Błąd językowy i jego percepcja społeczna. Błąd językowy w mediach.

    2. Prezentacja współczesnej polszczyzny i zmian, które w niej zachodzą.

    • Zróżnicowanie współczesnej polszczyzny – polszczyzna ogólna (standardowa i potoczna); terytorialne odmiany polszczyzny; socjolekty, profesjolekty, żargony.
    • Dawne i obecne wzorce językowe Polaków (literatura, media, reklama, polityka). Moda językowa. Szablon językowy. Kicz językowy w przekazach medialnych.
    • Język polski dziś. Tendencje rozwojowe współczesnej polszczyzny.
    • Zmiany w języku i ich rola. Granica między błędem i innowacją językową.
    • Kryteria oceny innowacji językowych; hierarchia kryteriów.
    • Związek między zmianami w języku a tym, co ludzie słyszą w mediach.

    3. Percepcja poprawności językowej.

    • Język jako wartość; świadomość językowa Polaków.
    • Postawy Polaków wobec własnego języka.
    • Polska polityka językowa.

    4. Dlaczego błędów językowych zwykle (choć nie zawsze) nie warto popełniać?

    • Najbardziej rozpowszechnione w polszczyźnie typy błędów językowych.
    • Szczególne błędy językowe w rozmaitych formach wypowiedzi.
    • Kiedy opłaca się popełniać błędy. Psychologia nawiązywania kontaktu ze specyficznym odbiorcą.

    5. Rola poprawności językowej w komunikowaniu – strona praktyczna.

    • Zawody i sytuacje, w których nie opłaca się mówić niepoprawnie.
    • Źródła poprawności: programy (nie tylko językowe) w radiu i TV, prasa, Internet.
    • Wydawnictwa poprawnościowe i ich rola w kształtowaniu polszczyzny.
    • Typy ćwiczeń w mówieniu i pisaniu (ortograficzne i interpunkcyjne, gramatyczne, słownikowo-frazeologiczne, stylistyczne, kompozycyjne, redakcyjne).
    Część praktyczna – jak poprawnie mówić i pisać po polsku

    I. Poziom formalny: co słyszymy (i widzimy)

    1.Zasady polskiej ortofonii.

    • Specyficzne właściwości polszczyzny mówionej.
    • Zróżnicowanie fonetyczne poszczególnych wariantów współczesnego języka polskiego.
    • Normy wymowy. Wymowa poprawna i jej zasięg.
    • Wymowa staranna i granice jej używania. Problem hiperpoprawności.

    2. Sygnały niewerbalne towarzyszące słowom i normy w tym zakresie.

    • Tembr i natężenie głosu.
    • Tempo wypowiedzi, intonacja.
    • Niewerbalne oznaki stosunku nadawcy do odbiorcy.

    3. Poprawność fonetyczna wypowiadanego tekstu.

    • Dykcja i artykulacja.
    • Akcent wyrazowy i zdaniowy. Jak poprawnie akcentować: reguły i wyjątki.
    • Problemy polszczyzny: udźwięcznianie, ubezdźwięcznianie, wymowa spółgłosek finalnych i nosówek.
    • Swoboda składniowa wypowiedzi.
    • Podpórki językowe.
    • Dźwięki yyyy i eeee – jak sobie z tym radzić.
    • Inne rozpowszechnione w mediach błędy i usterki dykcyjne oraz artykulacyjne.

    4. Fonetyka i jej wpływ na sens tego, co mówimy.

    • Specyfika języka mówionego: znaczenie intonacji, akcentu wyrazowego i zdaniowego we współczesnych tekstach perswazyjnych i medialnych.
    • Segmentacja tekstu, pojęcie zdania i frazy.
    • Szybkość mówienia a komunikatywność: zastosowanie pauzy logicznej.
    • Agresja i uległość na poziomie fonetycznym – jak skutecznie zdominować rozmówcę lub (jeśli trzeba) dać mu się zdominować.

    II. Problemy z gramatyką

    1. Język polski jako język fleksyjny i wynikające z tego kłopoty.

    • Podział języków na analityczne (np. angielski) i syntetyczne, czyli aglutynacyjne i fleksyjne.
    • Co to jest fleksja i skąd się wzięła. Fleksja nominalna i werbalna. Tendencje rozwojowe we współczesnej fleksji

    2. Części mowy sprawiające największe problemy.

    • Czasownik. Podstawowe reguły rządzące odmianą. Problem aspektu i podział czasowników na dokonane i niedokonane. Czasowniki wielotematowe, nietypowe, ułomne. Liczba i osoba gramatyczna jako źródło kłopotów z odmianą. Gdzie szukać reguł poprawnej odmiany. Problemy z imiesłowami (np. jak pisać nie z imiesłowem przymiotnikowym, a jak z przysłówkowym).
    • Rzeczownik i przymiotnik. Deklinacja i specyfika polskiego systemu przypadkowego. Podstawowe reguły rządzące odmianą rzeczownika. Poprawność fleksyjna w zakresie nazw pospolitych.
    • Liczebnik czyli nikt nic nie wie. Liczebniki główne, porządkowe, ułamkowe, mnożne, zbiorowe, niezbiorowe, określone i nieokreślone. Zagadnienia poprawnościowe związane z fleksją i składnią liczebników.
    • Inne części mowy mogące sprawiać problemy: zaimki, przysłówki, przyimki, spójniki, partykuły.

    3. Poprawność gramatyczna wypowiedzi i jej wykładniki.

    • Typy wypowiedzi: zdanie, równoważnik zdania. Teoria a praktyka wypowiedzi jako „strumienia świadomości”.
    • Poprawność składniowa: normy dotyczące składni zgody, składni rządu i skrótów składniowych oraz wyrazów pomocniczych i szyku wyrazów w zdaniu.
    • Zagadnienia poprawnościowe związane ze składnią zdania złożonego.

    III. Słowa i frazeologia

    1. Odpowiednie dać rzeczy słowo.

    • Skąd brać słowa. Słowniki w pracy osoby posługującej się polszczyzną.
    • Słowa nie wszystkim znane. Zagadnienia poprawnościowe związane z fleksją i derywacją nazw własnych. Wymowa i odmiana nazw własnych obcego pochodzenia.
    • Kiedy używać wyrazów obcych, obcobrzmiących i terminów specjalistycznych? Typy zapożyczeń językowych (leksykalne, semantyczne, słowotwórcze, frazeologiczne, składniowe) wraz z oceną normatywną współczesnych zapożyczeń.
    • Co robić ze słowami? Poprawność słowotwórcza – zasady tworzenia derywatów słowotwórczych; ocena normatywna innowacji słowotwórczych;
    • Kiedy język przekracza granice: nowe słowa – neologizmy – i nowe znaczenia starych słów – neosemantyzmy. Zasady tworzenia neologizmów i neosemantyzmów.
    • Procesy metaforyzacyjne w języku; normatywna ocena metafor w tekstach użytkowych.

    2. Słowo jako element dłuższej (zwykle sensownej) wypowiedzi.

    • Zjawisko łączliwości leksykalnej wyrazów języka polskiego; ocena normatywna zaburzeń w doborze wyrazów.
    • Poprawność frazeologiczna i stylistyczna tekstu.
    • Redundancja językowa i jej ocena normatywna.
    • Style funkcjonalne polszczyzny a poprawność stylistyczna.

    3. Jak mówić w środkach masowego przekazu?

    • Sposoby mierzenia stopnia trudności (zrozumiałości) tekstu.
    • Zasady kompozycji tekstu prostego.
    • Nie każdy wie to, co my. Jak być zrozumiałym nie tracąc wrażenia kompetencji?
    • Wata słowna i wodolejstwo – kiedy mówienie o niczym bywa pożyteczne, a kiedy nie.